Integratie architectuur: wanneer kies je een eventbus en wanneer REST?
Twee systemen koppelen is makkelijk. Tien systemen koppelen vraagt om een andere architectuur. Een praktische gids voor de keuze tussen directe koppelingen en eventgestuurde systemen.
Bij twee of drie systemen werkt een directe REST koppeling prima. Systeem A roept systeem B aan, klaar. Maar zodra je organisatie groeit naar zeven, tien of meer systemen die elkaars data nodig hebben, ontstaat er een spinnenweb van afhankelijkheden dat steeds duurder wordt om te onderhouden.
Het kantelpunt
Het kantelpunt ligt meestal bij vier tot vijf systemen. Op dat moment overstijgt de complexiteit van directe koppelingen de complexiteit van een eventbus. In een eventgestuurde architectuur publiceert elk systeem wat er gebeurt. De systemen die er iets mee moeten consumeren dat event onafhankelijk. Geen enkel systeem hoeft te weten welke andere systemen er zijn.
Wat een eventbus oplost
Een eventbus geeft je drie dingen tegelijk: ontkoppeling (systemen kennen elkaar niet), schaalbaarheid (nieuwe consumers toevoegen kost geen wijzigingen aan de bron) en observability (alle events lopen door één plek en zijn te inspecteren). De prijs is hogere initiële complexiteit en operationele discipline.
Wanneer REST blijft volstaan
Voor synchrone interacties waar je direct een antwoord nodig hebt, zoals een betaalvoorziening, een adresvalidatie of een prijsberekening, blijft REST de juiste keuze. Een eventbus is voor 'iets is gebeurd', REST voor 'doe dit nu en vertel me het resultaat'. In de praktijk gebruik je vaak beide naast elkaar.
Praat met ons over hoe dit voor jouw organisatie werkt.
Plan een strategiegesprek